Kategoria: Bez kategorii

  • Tkanina chanelka — ekskluzywne tkaniny w pytaniach i odpowiedziach

    Tkanina chanelka — ekskluzywne tkaniny w pytaniach i odpowiedziach

    Tkanina chanelka — ekskluzywne tkaniny w pytaniach i odpowiedziach

    Chanelka wraca do łask co kilka sezonów i za każdym razem ktoś pyta to samo: co to właściwie jest, czy to wełna, i dlaczego jedna kosztuje 60 zł za metr, a druga 260. Przy tkaninach ekskluzywnych takie wahania cen są normą, ale rzadko wynikają wyłącznie z marży. Postanowiłem zebrać najczęstrze pytania w jednym miejscu, bo przy tkaninach ekskluzywnych najłatwiej zgubić sie już przy pierwszym dotknięciu materiału.

    Czym właściwie jest tkanina chanelka?

    Chanelka to tkanina o tak zwanym splocie chanellowym — luźnym, z widocznymi guzkami i nitkami wplątanymi w różnych kierunkach. Nie jest to jeden konkretny materiał, a raczej rodzina tkanin, w której wygląd zewnętrzny jest ważniejszy niż nazwa. Najczęsciej przypomina tweed albo bouclé i to właśnie ten charakterystyczny, lekko „mechaty” wierzch kojarzy się z klasycznymi żakietami.

    W dotyku jest miękka i sprężysta, momentami wręcz „mięsista”. To dobre określenie, bo chanelka rzeczywiście ma grubość, którą czuć pod palcami — nie jest to cienka, lejąca tkanina.

    Z czego robi sie chanelkę? Skład bywa rużny

    Tu jest najwiękrze źródło nieporozumień. Chanelka nie oznacza jednego składu. Spotkasz wersje wełniane, bawełniane, z domieszką poliamidu, akrylu, a nawet z dodatkiem jedwabiu w droższych kolekcjach. Zasada jest prosta: im wyżej w składzie stoi wełna lub bawełna, tym lepiej tkanina się układa i tym mniej się elektryzuje.

    Dobrej klasy chanelka potrafi mieć 60-70% wełny i resztę domieszek, które odpowiadają za trwałość i kolor. Wersje z przewagą akrylu są tańsze, ale po kilku sezonach potrafią się kulkować — zwłaszcza pod pachami i na rękawach.

    Jak rozpoznać dobrą chanelkę w sklepie?

    Cztery szybkie sprawdzenia, które zrobisz w dwie minuty:

    • Prześwit. Przybliż tkaninę do okna. Dobra chanelka nie prześwituje, nawet rozciągnięta w palcach.
    • Sprężystość. Zgnić kawałek w dłoni. Powinna wrócić do kształtu, a nie zostać w postaci pomiętej szmatki.
    • Guzki. Kolorowe wplotki nie mogą się wysuwać przy lekkim pociągnięciu nitki. Jeśli lecą — splot jest za luźny i będzie się sypał przy szyciu.
    • Oba boki. Rewers chanelki prawie zawsze wygląda inaczej niż awers. To normalne. Ważne, żeby obie strony były stabilne i nie miały „gołych” miejsc.

    Jaki metraż kupić na żakiet?

    Na klasyczny, dopasowany żakiet bez podszewki weź 1,6-1,8 m przy szerokości belki 140-150 cm. Z podszewką i rękawami sięgającymi do kostek nadgarstka — 2 m. Na płaszczyk do kolan przygotuj 2,5-2,8 m. Jeśli tkanina ma duży, kierunkowy wzór albo wyraźne guzki, które chcesz dopasować na łączeniach, dolicz jeszcze 0,3-0,4 m zapasu.

    Do tego doliczyć trzeba podszewkę. Chanelka praktycznie zawsze wymaga podszycia, o czym niżej.

    Jak szyć chanelkę — igła, ścieg, obszycia

    Chanelka strzempi sie jak mało która tkanina. To jej główna wada i główny powód, dla którego początkujący się do niej zniechęcają po pierwszej próbie.

    • Igła: 80/90, najlepiej uniwersalna lub do tkanin wełnianych. Zbyt cienka będzie się wyginać, zbyt gruba porobi dziury.
    • Ścieg: długość 2,8-3,2 mm. Drobny ścieg tylko osłabia tkaninę i zwiększa ryzyko prucia.
    • Zabezpieczenie brzeguf: overlock albo ścieg zygzak przed zszyciem, nie po. Luźna chanelka rozpada się już przy przymiarkach.
    • Podszewka: konieczna. Bez niej żakiet będzie drapał, a tkanina rozciągnie się na łokciach.
    • Stopka: zwykła wystarczy, ale przy grubych, guzkowych wersjach warto lekko zmniejszyć nacisk, żeby tkanina nie falowała.

    Jeśli szyjesz żakiet w stylu klasycznym, warto też zrobić prubę na skrawku z tą samą liczbą warstw, co w gotowej rzeczy. Chanelka plus podszewka plus wzmocnienie to już trzy warstwy i maszyna potrafi w tym miejscu „przeskoczyć” oczko.

    Czy chanelka się strzępi i jak tego uniknąć?

    Tak, i to mocno. Dwa sposoby, które realnie działają: zabezpieczenie brzegów od razu po wykrojeniu (overlock, zygzak albo klej do tkanin na niewidocznych krawędziach) oraz unikanie częstego prucia. Każde rozprócie tej tkaniny zostawia widoczną bliznę, więc lepiej dwa razy sprawdzić fastrygę niż ratować się riparem.

    Przy podkrojach i wyłogach pomaga też wstęga krawiecka przyklejona delikatnie od spodu. Nie usztywni żakietu na desce, a porządkuje krawędź.

    Jak prać i czyścić chanelkę?

    Wełnianą chanelkę najlepiej oddawać do pralni — pranie w domu kończy się zwykle filcem i utratą kształtu. Wersje bawełniane i z dużą domieszką syntetyki zniószą pranie ręczne w 30°C z delikatnym środkiem, ale bez wirowania i bez wyżymania. Susz na płasko, na ręczniku, w przewiewnym miejcu, z dala od kaloryfera.

    Prasowanie: przez wilgotną szmatkę, na poduszce lub ręczniku, żeby nie spłaszczyć guzków. Zbyt gorące żelazko zniszczy charakterystyczną fakturę nieodwracalnie.

    Czy chanelka nadaje się na coś poza żakietem?

    Jak najbardziej. Sprawdza się na płaszcze przejściowe, spódnice ołówkowe, kamizelki, a w dekoracji wnętrz na poduszki i pokrowce na krzesła. Popularne są też chanelki-plecionki, gęstsze i bardziej „surowe” w fakturze, które lepiej znoszą codzienne tarcie.

    Na spódnicę ołówkową wybierz jednak gęściejszą wersję — luźna chanelka rozciąga się na biodrach i po kilku noszeniach straci formę. Jeśli szukasz tkanin o podobnym, eleganckim charakterze i chcesz porównać gramatury, zajrzyj do tkanin odzieżowych na metry — przy tej samej nazwie handlowej potrafią kryć się zupełnie różne materiały.

    Dobrą parę dla chanelki stanowią też materiały o podobnym ciężarze, na przykład te opisane w artykule o tkaninach na spodnie — łatwiej wtedy zestawić komplet z jednej rodziny faktur.

    Na koniec — czy warto?

    Warto, ale nie na pierwszy projekt. Chanelka wymaga cierpliwości przy zabezpieczaniu brzegów i dokładności przy przymiarkach. W zamian daje coś, czego nie da żadna gładka tkanina: strukturę, która wygląda dobrze nawet wtedy, gdy krój jest prosty. Kup najpierw metr na prubę, uszyj prostą kamizelkę i zobacz, jak tkanina zachowuje się pod maszyną. Potem decyduj o żakiecie.